F-16's begeleiden de Olympische ploeg

In 2000 werd ik in Sydney Olympisch kampioen. Op de terugvlucht vanuit Australië werd ik een uur voor de landing in de cockpit geroepen. Ik kreeg te horen dat een aantal Luchtmachtcollega's ons zouden verwelkomen in Nederland.

Dat had ik wel verwacht, maar wat ik niet verwachtte, was dat ze 3 minuten later naast ons zouden vliegen! Drie F-16's van de Koninklijke Luchtmacht heetten ons welkom in Nederland. Het was een prachtig eerbetoon voor mijn Olympische titel die ik als Luchtmachter won.

Cadeau van de Bevelhebber

Op mijn eerste werkdag na mijn Olympische titel werd ik ontvangen door de Bevelhebber der Luchtstrijdkrachten, Luitenant-Generaal Berlijn. Namens de KLu bood hij mij een vlucht in een F-16 aan. Dat is nog eens wat anders dan een boekenbon!

De vlucht met de F-16

Door drukke planning van mijn kant en bij de KLu, kwam het er pas in 2002 van om in het straalvliegtuig te kunnen stappen. Op de Vliegbasis Leeuwarden werd ik welkom geheten door de commandant en kreeg een toelichting op de werkzaamheden van de daar gestationeerde squadrons.

	Vervolgens werd ik gebriefd over de komende vlucht. Met name de uitleg over de schietstoel doet je wel even achter de oren krabben. Met 13G boven de Noordzee de lucht in geschoten worden, is wel erg avontuurlijk...

Na het aanmeten van het tenue, drukpak, helm, etc. konden we naar de startbaan. Daar stond een tweezitter klaar die ging deelnemen aan een oefening die vier toestellen gingen uitvoeren. Ik stapte achterin, werd vakkundig ingesnoerd en zo taxieden we naar onze startplek.

Het opstijgen was prettig en het uitzicht zeer ruim. Door een canopy (de doorzichtige koepel) zie je véél meer dan door een klein raampje tijdens een lijnvlucht. In no time zag ik Friesland, Noord-Holland en de Waddeneilanden onder en naast ons heen gaan. Eenmaal in het oefengebied boven de Noordzee aangekomen, begon de pret. De piloot begon met zijn collega's zijn serie oefeningen en ik was toeschouwer op de eerste rij. Wat een snelheid, wat een kracht... Loodrecht naar boven, loodrecht naar beneden, loopings, zijwaarts, ondersteboven, alle manoeuvres kwamen voorbij. Kotsmisselijk werd ik ervan, maar daar zeur je niet over als je dit kan meemaken. Ik heb ook zelf nog een stukje kunnen vliegen. Ongelofelijk wat een kracht er vrijkomt door zelfs het lichtste tikje tegen de stuurknuppel. Na ca. 50 minuten landden we weer in Leeuwarden. Het was een bijzondere ervaring die ik niet meer zal vergeten.